پرستاری به عنوان یک تخصص ( Nursing as a Profession )
در تاريخ بشريت چگونگي مراقبت از حيات قسمتي از جوهره رشد و تكامل انسان بوده است. و بر پايه انتقال فرهنگ از والدين به كودكان منتقل شده است. عده اي پرستاري را دنباله اين امر مي دانند اما نكته اساسي اين است كه پذيرش توانايي مراقبت از حويش و وابستگان خويش نمي تواند انكار كننده لزوم دانش ويژه براي امر مراقبت در دوره كنوني باشد. نيازهاي انسان بيش از آن است كه بدون نياز به دانش اكتسابي با دانش ذاتي برطرف گردد. بنابراين پرستاري اگرچه درون مايه خويش را از امر مراقبت مي گيرد اما دريافت دانش در امر مراقبت حرفه اي، نيازي است كه هيچ كس نمي تواند منكر آن باشد.
ايران و جامعه عزيز ما نيز نمي تواند از اين امر مستثني باشد و طبيعتاً لزوم هرچه تخصصي تر كردن پرستاري در ايران جهت ارتقاء سطح سلامت اجتماع امري حياتي خواهد بود
...
We can accept the evidence that all humans know how to care for ourselves and to care for our loved ones, but that does not mean we have to deny the scientific character of this activity. (Durán Escribano M, 2007)
Hooman Shahsavari , MSc
بيماران حق دارند كه از كيفيت بالاي مراقبت های درماني ارائه شده توسط تيم مراقبتي درماني بهره مند باشند ( اعلاميه حقوق بشر)